فضيخ فَضيخ : مايعى مست كننده ، برگرفته شده از خرماى رسيده يا نارس 1 ( - - ) خمر ) / نام مسجدى در مدينه ( - - ) مسجد فضيخ ) . فضيلت فضيلت : شرف و برترى ؛ مقابل نقيصه . از احكام آن در بابهايى چون اجتهاد و تقليد ، صلات و حج سخن گفته‌اند . كاربرد : فضيلت گاه صفت شخص قرار مىگيرد ، گاه صفت مكان و گاهى صفت زمان . اول : چنانچه دو مجتهد جامع شرايط در فضيلت ( علم ) برابر باشند ، فرد عامى در تقليد از هر يك از آن دو مخير است . 1 مستحب است در صف اول نماز جماعت ، صاحبان فضيلت ، همچون عالمان و پرهيزكاران قرار گيرند ( - - ) اهل فضل ) . مجادله و بحث با ديگرى به قصد اظهار فضيلت و چيرگى بر او حرام است ( - - ) جدال ) . دوم و سوم : برخى مكانها نسبت به برخى ديگر فضيلت دارند ، مانند مشاهد مشرّفه ( - - ) مشاهد مشرّفه ) ، مكّه مكرّمه و مساجد ، بويژه مسجد الحرام ، مسجد النبى صلّى اللَّه عليه و آله و مسجد كوفه ؛ چنان كه بعضى زمانها نيز بر بعضى ديگر فضيلت دارند ، مانند ماه‌هاى رمضان ، شعبان و رجب ، روز جمعه و عرفه و اعياد اسلامى ، همچون عيد غدير ، فطر و قربان . طاعت و بندگى در اين مكانها و زمانها داراى اجر و پاداش بيشترى است ( - - ) ثواب ) ؛ چنان كه گناه و نافرمانى در آنها ، عقوبت شديدترى را درپى دارد ( - - ) تغليظ ) . ( - - ) شرف ) ( - - ) تفضيل ) فطحيه فَطَحيّه : قائلان به امامت عبد اللَّه افطح . فطحيّه فرقه‌اى از شيعه به معناى عام‌ّاند ( معتقدان به خلافت بلافصل حضرت على عليه السّلام ) كه معتقد بودند امامت پس از امام صادق عليه السّلام به فرزندش عبد اللَّه افطح منتقل شده است نه موسى بن جعفر عليهما السلام . 1

--> ( 1 ) . كتاب السرائر 3 / 129 ؛ الروضة البهية 7 / 320 . ( 1 ) . العروة الوثقى 1 / 20 .